[ سوره هود ( 11 ) : آيات 36 تا 39 ] وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلاَّ مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ ( 36 ) وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 37 ) وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ ( 38 ) فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 39 ) ترجمه : و بنوح وحى شد كه از قوم تو جز آنها كه ايمان آورده‌اند كس ديگرى ايمان نخواهد آورد پس از كارهايى كه اينها ميكنند اندوهگين مباش ( 36 ) و كشتى را تحت مراقبت و فرمان ما بساز و دربارهء كسانى كه ستم كرده‌اند مرا مخاطب مساز ( و نجاتشان را از من مخواه ) كه آنها غرق شدنى هستند ( 37 ) نوح ( دست به كار شد و ) كشتى مىساخت ، و هر وقت گروهى از بزرگان قومش بر او مىگذشتند مسخره‌اش ميكردند ، نوح ( در جواب آنها ) گفت : اگر ما را مسخره ميكنيد ما هم همين طور كه اكنون مسخره ميكنيد ، شما را مسخره ميكنيم ( 38 ) و به زودى خواهيد دانست آن